Χάρις ή Τραμπ: Ποιος είναι χειρότερος για τη Γάζα;
![Χάρις ή Τραμπ: Ποιος είναι χειρότερος για τη Γάζα;](https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2024/08/ΚΑΜΑΛΑ-ΧΑΡΙΣ-62-768x454.jpg)
Πηγή Φωτογραφίας: Διαδίκτυο, militaire.gr, Χάρις ή Τραμπ;
Οι προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ είναι μια αναμέτρηση μεταξύ ενός «μαλακού για την Παλαιστίνη» Δημοκρατικού, το αφεντικό του οποίου έχει εξοπλίσει τη γενοκτονία του Ισραήλ, και ενός απροκάλυπτα φιλοϊσραηλινού Ρεπουμπλικανού που δεν του αρέσει ο πόλεμος και οι πολεμικοί προϋπολογισμοί.
Ενώ τα θέματα εξωτερικής πολιτικής σπάνια αποτελούσαν καθοριστικό παράγοντα στις προηγούμενες αμερικανικές εκλογές, ο πόλεμος στη Γάζα μπορεί να αλλάξει την ισορροπία υπέρ ενός υποψηφίου, ειδικά σε μια αμφίρροπη κούρσα όπου κάθε ψήφος μετράει. Ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν, αυτοανακηρυγμένος σιωνιστής, με την ακλόνητη υποστήριξή του στο Ισραήλ έχει συμβάλει στη μείωση της δημοτικότητάς του, διευρύνοντας το χάσμα μεταξύ της προοδευτικής και της μετριοπαθούς πτέρυγας του Δημοκρατικού Κόμματος.
Αυτό έχει οδηγήσει στην απώλεια κρίσιμων εκλογικών ομάδων, συμπεριλαμβανομένων των νέων ψηφοφόρων, των αραβικών και μουσουλμανικών κοινοτήτων και πολλών προοδευτικών. Επιπλέον, πολλοί νεότεροι και αριστερόστροφοι Εβραίοι ψηφοφόροι «δεν βλέπουν πλέον την ξεκάθαρη υποστήριξη προς το Ισραήλ και τόσο θετικά».
Ενώ το Δημοκρατικό Κόμμα γνωρίζει πολύ καλά αυτή την ευπάθεια, πολλοί αναρωτιούνται αν η υποψήφιά του, η Καμάλα Χάρις, μπορεί να κερδίσει πίσω τους απογοητευμένους ψηφοφόρους και να φέρει μια νέα προσέγγιση στην πολιτική απέναντι στη Γάζα – σε αυτή την καθυστερημένη ημερομηνία.
Τι να περιμένουμε από τη Χάρις;
Τα μέσα ενημέρωσης έχουν σημειώσει τα πρόσφατα σχόλια της Χάρις ως μια πιθανή μετατόπιση από τη σταθερή φιλοϊσραηλινή στάση του Μπάιντεν, παρουσιάζοντάς την ως μια πιο ενσυναισθητική φωνή εντός της κυβέρνησης. Πρόσφατα δήλωσε ότι «δεν θα παραμείνει σιωπηλή» για τα δεινά των Παλαιστινίων, γεγονός που έρχεται σε αντίθεση με τη ρητορική του Μπάιντεν.
Ωστόσο, πολλοί προοδευτικοί και φιλοπαλαιστίνιοι υποστηρικτές απαιτούν κάτι περισσότερο από μια απλή αλλαγή στον τόνο – οι ψηφοφόροι αυτοί θα απαιτήσουν μια ουσιαστική μετατόπιση από την άνευ όρων στρατιωτική υποστήριξη των ΗΠΑ προς το κράτος κατοχής. Καθώς μια γενοκτονία εκτυλίσσεται στη Γάζα, οι συμβολικές χειρονομίες, όπως η πρόσφατη απόφαση της Χάρις να παραλείψει την ομιλία του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου στο Κογκρέσο, απλώς δεν είναι πλέον αρκετές για να εξασφαλίσουν αυτές τις ψήφους.
Ο Δρ Εμάν Αμπντελχαντί, επίκουρος καθηγητής Συγκριτικής Ανθρώπινης Ανάπτυξης στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, επισημαίνει στο The Cradle ότι η Χάρις, μέχρι στιγμής, δεν έχει αναλάβει καμία πολιτική δέσμευση για τη Γάζα.
Έχει επαναλάβει προφορικά τη δέσμευσή της για την ασφάλεια του Ισραήλ και ένας εκπρόσωπος της προεκλογικής εκστρατείας δήλωσε ότι δεν θα εξετάσει το ενδεχόμενο εμπάργκο όπλων. Ουσιαστικά, μόνο ο τόνος έχει αλλάξει, όχι η πολιτική … η ενσυναίσθησή της δεν είναι αρκετή.
Πολλοί θυμούνται επίσης πώς η Χάρις αντιτάχθηκε στην αποχή του πρώην προέδρου Μπαράκ Ομπάμα σε ένα ψήφισμα του ΟΗΕ τον Δεκέμβριο του 2016 που καταδίκασε τον παράνομο εποικισμό του Ισραήλ και πώς αντιτάχθηκε στο κίνημα Μποϊκοτάζ, Αποεπένδυσης και Κυρώσεων (BDS) -αν και δεν υποστήριξε επίσημα τη νομοθεσία κατά του BDS.
Παρά τις επικρίσεις αυτές, ο Τζορτζ Μπισαράτ, καθηγητής νομικής στο Hastings College of Law του Σαν Φρανσίσκο, δεν προβλέπει ότι η Χάρις θα αποκλίνει σημαντικά από την πολιτική του Μπάιντεν για τη Γάζα, εκτός εάν κερδίσει τις εκλογές.
Πιστεύει ότι είναι απίθανο να υπονομεύσει το κύρος του Μπάιντεν μέχρι το τέλος της θητείας του. Επίσης, καθώς οι εκλογές φαίνεται βέβαιο ότι θα κριθούν με ελάχιστα περιθώρια, ο Μπισαράτ πιστεύει ότι η Χάρις θα αποφύγει οποιεσδήποτε ενέργειες που θα ελαχιστοποιήσουν τις πιθανότητες νίκης της. Ο ίδιος δηλώνει στο The Cradle: “Πιθανότατα φοβάται τη φιλοϊσραηλινή υποστήριξη προς τον Τραμπ, ιδίως με τη μορφή τεράστιων δωρεών στην εκστρατεία του, περισσότερο από ό,τι βλέπει πλεονέκτημα στο να κερδίσει ψήφους στο Μίσιγκαν και σε άλλες πολιτείες μέσω ενός σημαντικού αναπροσανατολισμού της πολιτικής της”.
Κατά συνέπεια, «η εκστρατεία των Χάρις-Γουάλτς θα δαπανήσει εξαιρετική ενέργεια για να παρακολουθεί την σημαντικότητα του θέματος μεταξύ των διαφόρων ομάδων που χρειάζονται υποστήριξη για να κερδίσουν τις εκλογές, και ως εκ τούτου, για τους περισσότερους Δημοκρατικούς, η Γάζα δεν θα είναι κάτι που θα χαλάσει τη συμφωνία», λέει ο Δρ Ραντζίτ Σινγκ, αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών και Διεθνών Υποθέσεων του Πανεπιστημίου Mary Washington.
Για τους Αμερικανούς που θέλουν η Χάρις να τηρήσει πιο σκληρή στάση απέναντι στις ισραηλινές πολιτικές, η πρόκληση θα είναι να καταστήσουν το θέμα όσο το δυνατόν πιο εμφανές. Ο Δρ Σινγκ αναμένει ότι οι φιλοπαλαιστινιακές ομάδες ενδέχεται να διαταράξουν τις προεκλογικές εκδηλώσεις και ακόμη και το εθνικό συνέδριο, λέγοντας στο The Cradle: “Επομένως, θα μπορούσε να επικρατήσει χάος εάν η εκστρατεία της Χάρις δεν προλάβει να το αντιμετωπίσει τις επόμενες ημέρες”.
Πρόκειται για μια προφητική παρατήρηση: χιλιάδες αντιπολεμικοί διαδηλωτές έχουν συγκεντρωθεί στο συνέδριο του Σικάγο αυτή την εβδομάδα, απαιτώντας από την Χάρις να θεσπίσει απαγόρευση των αμερικανικών μεταφορών όπλων στο Ισραήλ – αλλιώς κινδυνεύουν να χάσουν τις ψήφους τους.
Μέχρι σήμερα, η Χάρις έχει υποστηρίξει ότι μια τέτοια αναστάτωση βοηθάει μόνο στην εκλογή του Τραμπ. Πρόκειται για μια επιχειρηματολογία που παρέθεσε για άλλη μια φορά -αν και αρκετά συγκαταβατικά- στη συγκέντρωση της περασμένης εβδομάδας στο Ντιτρόιτ. Η λογική της, κατά την άποψη του Σινγκ, είναι «αδιαμφισβήτητη, αλλά είναι ένα αδύναμο και ανέμπνευστο επιχείρημα». Η Χάρις, η οποία εξαντλεί γρήγορα τον χρόνο της, πρέπει να προβάλει ένα θετικό και όχι αρνητικό επιχείρημα για να στηρίξει την εκστρατεία της.
Η επιλογή του κυβερνήτη της Μινεσότα Τιμ Γουόλζ ως υποψήφιου αντιπάλου της, αντί του σκληροπυρηνικού φιλοϊσραηλινού κυβερνήτη της Πενσυλβάνια Τζος Σαπίρο, θα μπορούσε να είναι μια στρατηγική κίνηση για να ξανακερδίσει τους απογοητευμένους ψηφοφόρους. Ο Γουόλζ έρχεται σε έντονη αντίθεση με τον Σαπίρο, ο οποίος υπηρέτησε στο παρελθόν στον ισραηλινό στρατό και έχει έντονες αντιπαλαιστινιακές απόψεις.
Επιπλέον, ως έγχρωμη γυναίκα που έχει βιώσει τον ρατσισμό στις ΗΠΑ, οι εκφράσεις συμπόνιας της Χάρις για τους Παλαιστίνιους πολίτες μπορεί να αντανακλούν την προσωπική της κατανόηση της αδικίας. Ο Μπισαράτ πιστεύει ότι αυτή η προσωπική σύνδεση, σε συνδυασμό με το έντονο πολιτικό της ένστικτο, δείχνει ότι είναι συντονισμένη με τα μεταβαλλόμενα συναισθήματα στις ΗΠΑ, ιδίως μεταξύ των νεότερων ψηφοφόρων.
Σε περίπτωση που η Χάρις κερδίσει, «δεν θα μπορούσε να αγνοήσει τη νέα γενιά που αηδιάζει από την υποστήριξη του Δημοκρατικού Κόμματος στη γενοκτονία της Γάζας», δηλώνει ο Μπισαράτ στο The Cradle.
Αν και οι περισσότεροι Δημοκρατικοί είναι απίθανο να βασίσουν την εκλογική τους συμπεριφορά μόνο στο ζήτημα της Γάζας, ο Σινγκ υποστηρίζει ότι η Χάρις θα πρέπει επίσης να προσφέρει ένα εύλογο σύνολο προτάσεων για τον τερματισμό του πολέμου και να προτείνει τουλάχιστον τι θα πρέπει να ακολουθήσει αφού σιωπήσουν τα όπλα – και να καταστήσει τους Ισραηλινούς αξιωματούχους έστω και ελάχιστα υπόλογους για όσα έχουν κάνει.
Ισχυρό ισραηλινό λόμπι
Μιλώντας στο The Cradle, ο καθηγητής Τζόσουα Λάντις, επικεφαλής του Κέντρου Μελετών Μέσης Ανατολής στο Πανεπιστήμιο της Οκλαχόμα, παρατηρεί ότι και τα δύο πολιτικά κόμματα έχουν αποφασίσει ότι η υποστήριξη προς το Ισραήλ και τα «χρήματα που συνεισφέρουν οι φιλοϊσραηλινοί Αμερικανοί στις εκλογές είναι απαραίτητα».
«Δεν μπορεί κανείς να περιμένει από τους υποψηφίους να γυρίσουν την πλάτη τους στο Ισραήλ», σημειώνει ο Λάντις, άποψη που ενισχύεται από τον καθηγητή Τζέφρι Σακς, ο οποίος δηλώνει στο The Cradle ότι “το αμερικανικό πολιτικό σύστημα εξακολουθεί να βρίσκεται στα χέρια του λόμπι του Ισραήλ”.
Ο Σακς υποστηρίζει ότι «και τα δύο μεγάλα κόμματα στις ΗΠΑ στέκονται σήμερα πίσω από τους δολοφονικούς τρόπους του Ισραήλ και είναι συνένοχοι σε αυτούς – τουλάχιστον προς το παρόν». Προειδοποιεί ότι αυτή η ακλόνητη υποστήριξη οδηγεί σε καταστροφή όχι μόνο για τις ΗΠΑ και την Παλαιστίνη, αλλά και για το ίδιο το Ισραήλ, καθώς η ανεξέλεγκτη σκληρότητα και ο εξτρεμισμός απειλούν να διαλύσουν την ισραηλινή κοινωνία και τη «νομιμότητά» της.
Ενώ η Χάρις μπορεί να προσφέρει κάποια βελτίωση σε σχέση με τον Μπάιντεν, ο Dr. Ζώζεφ Α. Κεχιτσιάν, ανώτερος συνεργάτης στο Κέντρο Έρευνας και Ισλαμικών Σπουδών King Faisal στο Ριάντ, πιστεύει ότι η πρωταρχική της εστίαση θα πρέπει να είναι η αποκατάσταση της παγκόσμιας φήμης των ΗΠΑ.
Τονίζει ότι μόνο λίγες χώρες εξακολουθούν να ευθυγραμμίζονται με την Ουάσινγκτον και αν οι ΗΠΑ ενδιαφέρονται για την αμαυρωμένη εικόνα τους, θα πρέπει να «ακούσουν» τις ανησυχίες της διεθνούς κοινότητας.
“Ο Τραμπ είναι ένας μπαλαντέρ”
Η Χάρις διατηρεί κάποια ασάφεια στο θέμα της Γάζας για να διαχωρίσει τη θέση της από τις καταστροφικές πολιτικές του Μπάιντεν, ενώ της δίνει το περιθώριο να επανέλθει αμέσως σε αυτές μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου.
Για ορισμένους ψηφοφόρους, αυτή η μη δεσμευτική θέση για τα δικαιώματα των Παλαιστινίων μπορεί να είναι προτιμότερη από την επιστροφή του Τραμπ στον Λευκό Οίκο. Ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ έχει επανειλημμένα καταστήσει σαφές ότι πιστεύει ότι το Ισραήλ πρέπει να «τελειώσει τη δουλειά» και να επιτύχει τη «νίκη».
Σύμφωνα με τον Αμπντελχαντί, αν και «οι Ρεπουμπλικάνοι και οι Δημοκρατικοί είχαν σχεδόν πανομοιότυπη πολιτική για το Ισραήλ, ο Τραμπ είναι ένα μπαλαντέρ» και τα λόγια του θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη.
Ο Κεχιτσιάν υπενθυμίζει ότι κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του, ο Τραμπ υπηρέτησε καλά τα συμφέροντα του Ισραήλ: μετακίνησε αμφιλεγόμενα την πρεσβεία των ΗΠΑ από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ, προμήθευσε το Ισραήλ με προηγμένα όπλα και σχεδίασε τις συμφωνίες του Αβραάμ, οι οποίες πόλωσαν περαιτέρω τη Δυτική Ασία στους άξονες της εξομάλυνσης και της αντίστασης.
Με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν ότι οι επερχόμενες εκλογές θα κριθούν σε βασικές πολιτείες όπως το Μίσιγκαν, η Αριζόνα και το Ουισκόνσιν, δεν θα ήταν έκπληξη να δούμε φιλοϊσραηλινές ομάδες να διοχετεύουν σημαντικούς πόρους για να εξασφαλίσουν τη νίκη του Τραμπ. Υπάρχει επίσης η ανησυχία ότι η επιστροφή του Τραμπ θα μπορούσε να οδηγήσει σε πιο σκληρά μέτρα κατά των ακτιβιστών, συμπεριλαμβανομένων νομικών προκλήσεων και ενορχηστρωμένων επιθέσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με σκοπό τον εξοστρακισμό των αντίθετων φωνών.
Ο Μπερντ Κάουσλερ, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο James Madison, πιστεύει ότι δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο Τραμπ θα δώσει στον Νετανιάχου ή σε οποιονδήποτε άλλο ηγέτη του Λικούντ ελεύθερο πεδίο δράσης, επιτρέποντας ενδεχομένως την επανεγκατάσταση της Γάζας από Ισραηλινούς εποίκους και δίνοντας το πράσινο φως για περαιτέρω φρικαλεότητες κατά των Παλαιστινίων.
Ωστόσο, ο Τραμπ παραμένει επίσης ο πρώτος πρόεδρος των ΗΠΑ, σε μια διαδοχική σειρά από αυτούς, ο οποίος όχι μόνο δεν έχει ξεκινήσει πόλεμο, αλλά έχει επιδιώξει – ενάντια στη θέληση του κατεστημένου ασφαλείας της Ουάσινγκτον – να αποσύρει τα στρατιωτικά στρατεύματα και τις βάσεις των ΗΠΑ από τη Δυτική Ασία.
Ο καθηγητής Μπισαράτ προειδοποιεί ότι ενώ ο Τραμπ μπορεί να μην επιβάλλει περισσότερα όρια στις στρατιωτικές ενέργειες του Ισραήλ από ό,τι ο Μπάιντεν, δεν πιστεύει επίσης ότι ο Τραμπ είναι πρόθυμος να πυροδοτήσει έναν περιφερειακό πόλεμο περισσότερο από ό,τι ο Μπάιντεν: «Για διαφορετικούς λόγους και ακολουθώντας διαφορετικές λογικές, οι πολιτικές του Τραμπ και του Μπάιντεν μπορεί να καταλήξουν σε κάπως παρόμοια σημεία».
Αυτό δημιουργεί ένα δίλημμα για τους ψηφοφόρους στις πολιτείες που βρίσκονται σε ταλάντευση, οι οποίοι είναι απρόθυμοι να επιβραβεύσουν ένα Δημοκρατικό Κόμμα που δεν έχει αλλάξει τη φιλοϊσραηλινή του στάση -την οποία θεωρούν ότι είναι υπέρ της γενοκτονίας και του απαρτχάιντ- αλλά αναγνωρίζουν επίσης την ανάγκη να διατηρηθούν οι ευκαιρίες για πιο θεμελιώδεις αλλαγές στο μέλλον.
Πηγή: The Cradle, militaire
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
Το σχόλιο σας